Gedichten

N.B. Sommige dichtsels zijn niet
gemakkelijk in te delen en staan
op meerdere themapagina's of
alleen op een dichterspagina.

 Veel leesgenoegen!

Websophia streeft ernaar zowel bekende als minder bekende dichters aan het woord te laten. Al uw suggesties zijn daarom van harte welkom en zullen serieus worden beoordeeld. Vergeet niet de dichter te vermelden, en evt. de bundel en het jaar waarin het gedicht verscheen. Wordt het gedicht geplaatst, dan ontvangt u bericht.

niet gewijzigd sinds: 07 mei 2007

Gedichten van Ann Tronquo

 

UITWAAIEN


Hij liegt zichzelf met vegen uit de pan
speelt blufpoker en drijft
galant
tussen pionnen van twee partijen af

Zijn glimlach neemt nog zijn lippen
In de ogen groeit grimas
de hand draagt niet meer mijn hand,
is weg aan 't glippen

Ik sluit mijn ogen,
stop onverwacht
en wat zo zacht werd gevoeld,
wordt hard: emotie die niet langer
in kan schijnen
misschien had ik richtlijnen
moeten zien,
keek ik onvoldoende om
maar liefde is niet ‘mijn’ spel
hoogstens de som van
een blinde die in zijn woorden smelt
van een stomme die de weg aftast
van een lichte vlinder die haar eigen
buik belast

De herinnering waait uit,
de wind nog even blauwdroef getint.

OCHTEND


De zon glijdt warm de kamer binnen
vogels willen -net gedoucht-
en in vol gemoed
de ochtendglorie bezingen

M’n huid priemt wakker
’t gevoel wordt even zon
en neuriet licht en dapper
met alles mee, dat net begon

PENDULUM


De minuten tikken als
slakken de tijd verder,
slagen van 1 rondje of
60 seconden
tussenruimte van niets
dat vooruit wil gaan

en dan weer barstend veel
met in elke tik
twee tijdloze
gedachten

 
Klik hier voor meer gedichten van Ann Tronquo.