Websophia   Uw reactie 

 Boeken van Francis Fukuyama

In 1992 werd Fukuyama op slag beroemd met The End of History and the Last Man (Het einde van de Geschiedenis en de laatste mens). Zijn stelling: de liberale democratie heeft getriomfeerd als enige werkbare staatsvorm. Zeker, zij garandeert ons geen paradijselijk bestaan, zij vormt zelfs een levensgrote bedreiging voor zichzelf. Maar van alle denkbare staatsvormen doet zij nu eenmaal het meeste recht aan onze menselijke vrijheids- en erkenningsbehoefte. Zo men wil kan men de liberale democratie in navolging van Churchill ook omschrijven als "de slechtst denkbare regeringsvorm - afgezien van alle andere die tot nog toe zijn uitgeprobeerd".

The End of History and the Last Man

The End of History

Het einde van de geschiedenis en de laatste mens

Het einde van
de geschiedenis

Na 11 september gingen er vele stemmen op die meenden dat Fukuyama zich blijkbaar vergist had. Fukuyama zelf verwijst deze opvatting rechtstreeks naar de prullenmand. De fundamentalistische islam is volgens hem slechts een achterhoedegevecht tegen de moderniteit - waar zij overigens zelf met één been in staat gezien het belang van oliedollars in veel islamitische landen - en kan niet tippen aan de overweldigende aantrekkingskracht van de liberale democratie. De geschiedenis (d.w.z. de ideologische ontwikkeling) is volgens hem nog altijd ten einde.

In het in 1995 verschenen boek Trust. The new foundation of global prosperity (Welvaart) verduidelijkte hij dat onderscheid. Het is niet het harde neoklassieke kapitalisme dat triomfeert, maar juist de combinatie van vrije markteconomie, democratie en sociale en culturele factoren, waarvan het onderling vertrouwen binnen een samenleving de belangrijkste succesfactor is. Vandaar dat landen als Japan en Duitsland zo succesvol werden. 

In The Great Disruption (De grote scheuring) uit 1999 beschrijft Fukuyama hoe de grootste bedreiging voor de stabiliteit van liberale democratieën: het verval van gemeenschapszin en de uitholling van het gezag door de individualisering vanaf de jaren zestig inzette, alweer op z'n retour is.

Trust

Trust

Our Posthuman Future

Our Posthuman Future

In Our Posthuman Future. Consequences of the Biotechnology Revolution (De nieuwe mens) uit 2002 begeeft Fukuyama, inmiddels hoogleraar politieke economie aan de Johns Hopkins Universiteit, zich na de filosofie, de politiek en de sociologie op het pad van de ethiek. Die veelzijdigheid stelt het hem in staat om de huidige samenleving met een helikopterblik te bezien, wat zijn boeken een stuk minder taai en in ieder geval actueler maakt dan die van zijn politieke tegenhangers Huntington en Wallerstein.

Our Posthuman Future is in feite het antwoord op de twijfels waarmee Fukuyama zijn eerste boek besloot. De liberale democratie leidt weliswaar tot erkenning van ieder individu, maar niet vanzelfsprekend tot tevredenheid, want die is ook afhankelijk van wat Plato thymos noemde: de hang naar prestige. En die is in een samenleving van gelijken nu eenmaal moeilijk te bevredigen. Wellicht leidt de hegemonie van de liberale democratie tot een periode van verveling waarin de mens zijn verworvenheden ter discussie stelt en op zoek gaat naar nieuwe uitdagingen. Die uitdaging, zo schetst hij in dit boek, zal het meest waarschijnlijk gevonden worden in de nieuwe wetenschappelijke revolutie: de biotechnologie.

De nieuwe mens

De nieuwe mens

State Building

State Building

In zijn laatste boek uit 2004, State-Building: Governance and World Order in the 21st century (Het bouwen van een staat), bouwt Fukuyama in feite voort op de idee van het einde van de geschiedenis. De gewelddadige conflicten van het post-Koude Oorlog tijdperk zijn in zijn ogen veeleer het resultaat van zwakke staatsstructuren en instellingen dan een botsing van beschavingen. State-building is daarom een dwingende uitdaging voor de wereldgemeenschap van vandaag en met zijn nieuwste boek wil hij hiertoe nieuwe ideeën aanreiken. 

In een interview over het boek State-Building zegt Fukuyama: "Ik geloof dat het liberaal-democratische model het potentieel heeft om universeel te zijn, maar dit betekent niet dat je op korte termijn een liberale democratie kan vestigen in eender welk land. Culturele aspecten van een politieke geschiedenis kunnen de vestiging van een liberale democratie in heel wat samenlevingen behoorlijk tegenwerken." 

 

[geen foto]

Het bouwen van een staat

 

 

Deze tekst is deels ontleend aan een korte introductie van Fukuyama in de Intermediair van 20 juni 2002.

Websophia   Uw reactie